Fuckhead Форум

Не знам што мајка барате на Форуми уште...
Fuckhead Форум

On the Run

Nothing the God of biomechanics wouldn't let you into heaven for.


    Дијалекти

    Share
    avatar
    balAlajkA
    radio retractor
    radio retractor

    Female Мислења : 20070
    Местолокација : вселена
    Зачленет на : 2008-09-14

    Re: Дијалекти

    Пишување by balAlajkA on Чет 01 Окт 2009, 14:11

    слободно постирајте текстови за обработка, само внимавајте да има простор за работа, во поглед на лексиката

    и почекувајте да има барем неколку одговори
    avatar
    Клеа
    Пирамида
    Пирамида

    Female Мислења : 1683
    Зачленет на : 2009-04-13

    Re: Дијалекти

    Пишување by Клеа on Чет 01 Окт 2009, 14:28

    Ајде малко и на Кумановски.

    К’д будилник га почна свој вообичајан досадан и приговарачки повик,
    Елена се осеќаше како фатена у стапицу помеѓу чаршафи.
    -Још ед’н д’н !
    Фернандо не се разбуди.Или можда се преправљаше дека спие.Он га
    имаше завртено грб како да се противи на изгревање на нов д’н.
    Елена мораше да иде на работу,па макар само да мораше да гу допира земју и да га поздрави нов д’н.
    Фернандо не сакаше да се соочи с’с ништо;с,с свој не одговоран грб,он гу прекриваше стварност,недостиг на љубав,омразу и незаинтересираност што у последњи неколко месеци се издигнуе меѓу њима.
    Елена се извлече од кревет и ги запази свои широки пижаме,кои изгледасва како да гу поминала целу ноќ у борбу с’с нешто што не га сака.Она имаше длабоки,тмни вреќичке под очи,кои како да га чував сеќавање за сви сл’зе што ги проли прошлу ноќ.Коса без животно ву висеше на главу,а лице и беше бледо и тужно.

    Morholt

    Male Мислења : 6617
    Зачленет на : 2008-09-14

    Re: Дијалекти

    Пишување by Morholt on Нед 04 Окт 2009, 03:13

    Ајде уште еден текст, бујрум

    Тргнал Пејо еден петок со своите Мариовци на Пазар. Одејќи така патем, видел една бара во која имало доста риби, па бидејќи бил петок, не се мрсело, решил Пејо да направи ручек со риби. Но барата била длабока и рибите не се фаќале да ги испече Пејо, та така почнале сите да јадат леб и кромид. Пејо си вели како насебе: -Е, и ова не е право. Гледај риби, -јади кромид, -па како да се присети нешто, скокна од местото, ја извади лажицата од торбата и им вели на другарите: -Лажиците, бре другари! Не гледате колку рибина чорба има пред нас, а ние јадеме леб и кромид, -и сам седнал до барата и почнал да срка од водата во која се префралале слатките мренчиња -крапчиња и разни други риби. Селаните го послушале и се наредиле окулу барата, та се насркале од “убавата” и “слатка” “рибина чорба”.
    avatar
    Сатан Панонски

    Male Мислења : 3551
    Местолокација : Kumanovo =]
    Зачленет на : 2009-06-15

    Re: Дијалекти

    Пишување by Сатан Панонски on Нед 04 Окт 2009, 17:38

    Karan напиша:Ајде уште еден текст, бујрум

    Тргнал Пејо еден петок со своите Мариовци на Пазар. Одејќи така патем, видел една бара во која имало доста риби, па бидејќи бил петок, не се мрсело, решил Пејо да направи ручек со риби. Но барата била длабока и рибите не се фаќале да ги испече Пејо, та така почнале сите да јадат леб и кромид. Пејо си вели како насебе: -Е, и ова не е право. Гледај риби, -јади кромид, -па како да се присети нешто, скокна од местото, ја извади лажицата од торбата и им вели на другарите: -Лажиците, бре другари! Не гледате колку рибина чорба има пред нас, а ние јадеме леб и кромид, -и сам седнал до барата и почнал да срка од водата во која се префралале слатките мренчиња -крапчиња и разни други риби. Селаните го послушале и се наредиле окулу барата, та се насркале од “убавата” и “слатка” “рибина чорба”.

    Еве на кумановски
    Пошја Пејо ед`н петак с`с његови Мариовци на Пазар.Одејке такоја,видеја едну бару у коју имало доста рибе,па пошто било петак,не се мрсило,решија Пејо да направу ручак с`с рибе..Али бара била длибока и рибе не се фаќале да ги испече Пејо,па такој почнале свите да едев леб и кромид.Пејо си викаја сам на себеЧ -Е и овој не е право.Гледај рибе, - еди кромид, па како да се присетија нешто,рипнаја од место,извадија гу ложицу од торбу и им кажаја на другари -Ложице , бре другари! Не ли гледате колко рибља чорба има пред нас , а ми едемо кромид, - и сам седнаја до бару и почнаја да срка од воду у коју се префрљале слатки мренчиња - крапчиња и разни други рибее.Сељаци га послушале и наредиле се около бару, па се насркале од “убаву” и “слатку” “рибљу чорбу”....

    Morholt

    Male Мислења : 6617
    Зачленет на : 2008-09-14

    Re: Дијалекти

    Пишување by Morholt on Сре 07 Окт 2009, 21:56

    Тргнал Пејо еден петок со своите Мариовци на Пазар. Одејќи така патем, видел една бара во која имало доста риби, па бидејќи бил петок, не се мрсело, решил Пејо да направи ручек со риби. Но барата била длабока и рибите не се фаќале да ги испече Пејо, та така почнале сите да јадат леб и кромид. Пејо си вели како насебе: -Е, и ова не е право. Гледај риби, -јади кромид, -па како да се присети нешто, скокна од местото, ја извади лажицата од торбата и им вели на другарите: -Лажиците, бре другари! Не гледате колку рибина чорба има пред нас, а ние јадеме леб и кромид, -и сам седнал до барата и почнал да срка од водата во која се префралале слатките мренчиња -крапчиња и разни други риби. Селаните го послушале и се наредиле окулу барата, та се насркале од “убавата” и “слатка” “рибина чорба”.

    Кинисал Пејо еден петок со својте мариовци на_пазар. Одејќи таќе потом, видел една бара кај_‘ш имало риби таман, чунки било петок, не се мрсело, решил Пејо да напрајт ручек со риби. Арно ама бариштето било глабоко и рибите не се ваќале да и’ испечит Пејо, та така сите почнале да јадет сомун и кромид. Пејо си рекол в_ум: Е, не ќа мојт ваќе. Пули риби, - јај кромид, - па ко да се досети нешчо, скокна од_место, ја источка лајцата от_торба и им рекол на другарите: - Лајците бе побратими! Не гле‘те колку рибна чорба имат пред нас, а ние јадевне сомун и кромид, - и сам седнал до барата и почнал да сркат од водата која се преврлале мренчиња - крапчиња и разни друзи риби. Селаните го послушале и се нареле окол барата, та се насркале од „убата“ и „слатка“ „рибна чорба“.
    avatar
    bloody

    Male Мислења : 8589
    Местолокација : Покрај казан ракија...
    Зачленет на : 2009-02-01

    Re: Дијалекти

    Пишување by bloody on Чет 08 Окт 2009, 22:35

    Karan напиша:Ајде уште еден текст, бујрум

    Тргнал Пејо еден петок со своите Мариовци на Пазар. Одејќи така патем, видел една бара во која имало доста риби, па бидејќи бил петок, не се мрсело, решил Пејо да направи ручек со риби. Но барата била длабока и рибите не се фаќале да ги испече Пејо, та така почнале сите да јадат леб и кромид. Пејо си вели како насебе: -Е, и ова не е право. Гледај риби, -јади кромид, -па како да се присети нешто, скокна од местото, ја извади лажицата од торбата и им вели на другарите: -Лажиците, бре другари! Не гледате колку рибина чорба има пред нас, а ние јадеме леб и кромид, -и сам седнал до барата и почнал да срка од водата во која се префралале слатките мренчиња -крапчиња и разни други риби. Селаните го послушале и се наредиле окулу барата, та се насркале од “убавата” и “слатка” “рибина чорба”.


    Ај на струмички.

    Ујдел Пејо некуј петок с`с својте Мариовци на Пазар.Удејќи пу пато,видел некоо бара у коо имало ного риби,па оти било петок,не се мрсело,решил Пејо да напраа ручок с`с риби.Но баарта била ептен д`лбока и рибите не се фајќале да ги испече Пејо,та тка пучнале сите да јадт леб и крумид.Пејо си велел у себеси: - E,и ова не е право.Глеј риби, -јади крумид, -па как да му текна нешто,скукна од местуто,ја извади л`жицата уд торбата и им кажа на другаарто: -Л`жиците бе другаре! Не глеете колку рибна чорба има пред нас,а нии јадме леб и крумид, -и сам седнал ду баарта и пучнал да срка уд воота у коо се префрљаље слатките мренчиња,крапчиња и други риби.Сељаанто гу пуслушале и се наредиле околу баарта,та се насркале уд "убавта" и "слатка" "рибна чорба".
    avatar
    Клеа
    Пирамида
    Пирамида

    Female Мислења : 1683
    Зачленет на : 2009-04-13

    Re: Дијалекти

    Пишување by Клеа on Саб 17 Окт 2009, 21:48

    Karan напиша:Ајде уште еден текст, бујрум

    Тргнал Пејо еден петок со своите Мариовци на Пазар. Одејќи така патем, видел една бара во која имало доста риби, па бидејќи бил петок, не се мрсело, решил Пејо да направи ручек со риби. Но барата била длабока и рибите не се фаќале да ги испече Пејо, та така почнале сите да јадат леб и кромид. Пејо си вели како насебе: -Е, и ова не е право. Гледај риби, -јади кромид, -па како да се присети нешто, скокна од местото, ја извади лажицата од торбата и им вели на другарите: -Лажиците, бре другари! Не гледате колку рибина чорба има пред нас, а ние јадеме леб и кромид, -и сам седнал до барата и почнал да срка од водата во која се префралале слатките мренчиња -крапчиња и разни други риби. Селаните го послушале и се наредиле окулу барата, та се насркале од “убавата” и “слатка” “рибина чорба”.

    Кумановски.

    Пошја Пејо ед’н петак с’с свои Мариовци на Пазар.Идејќи такој по пут,видеја едну бару у коју имало доста рибе,па како било петак,не се мрсило,решија Пејо да направи ручак с’с рибе.Ама бара била длабока и рибе не се фаќале да ги испече Пејо,па такој почнале сви да едев леб и кромид.Пејо си вика како на себе:-Е и овој не е право.Гледај рибе-еди кромид,-па како да се присети нешто,скокна од место,извади гу ложицу од торбу и им вика на другари:-Лажице,бре другари!Не ли гледате колко рибна чорба има пред нас,а ми едемо леб и кромид,--и сам седнаја да барата и почнаја да срка од воду у коју
    се префрљале слатки мренчиња,-крапчиња и разни друге рибе.Сељаци га послушале и се наредиле около бару,па се насркале од “убава“и „слатка“ рибља чорба.
    avatar
    Ane Rockerka

    Female Мислења : 3900
    Местолокација : in the darkness of the night
    Зачленет на : 2008-12-30

    Re: Дијалекти

    Пишување by Ane Rockerka on Пон 19 Окт 2009, 09:40

    Тргнал Пејо еден петок со своите Мариовци на Пазар. Одејќи така патем,
    видел една бара во која имало доста риби, па бидејќи бил петок, не се
    мрсело, решил Пејо да направи ручек со риби. Но барата била длабока и
    рибите не се фаќале да ги испече Пејо, та така почнале сите да јадат
    леб и кромид. Пејо си вели како насебе: -Е, и ова не е право. Гледај
    риби, -јади кромид, -па како да се присети нешто, скокна од местото, ја
    извади лажицата од торбата и им вели на другарите: -Лажиците, бре
    другари! Не гледате колку рибина чорба има пред нас, а ние јадеме леб и
    кромид, -и сам седнал до барата и почнал да срка од водата во која се
    префралале слатките мренчиња -крапчиња и разни други риби. Селаните го
    послушале и се наредиле окулу барата, та се насркале од “убавата” и
    “слатка” “рибина чорба”.

    ај на кочански

    Појдел Пејо едЕн петок со неговите Мариовци на Пазар. Одејќи така успат, видЕл една бара у која имало ногу риби, па оти бил петок, не се мрсЕло, решИл Пејо да напрае ручОк со риби. Ама барата била дл'бОка и рибите не се фаќАле да ги изпече Пејо, та такА почнАле сите да јадат леб и кромИд. Пејо си викал како на него: -Е и овоо нее право. Гледај риби - јадИ кромИд, - па како да му текна нешто, рипна од местото, извади ја лажицата од торбата и им вика на другарите:
    - Лажиците, бре другари! Не гледате колку рибина чорба има пред нас, а ние јадеме леб и кромИд, -и сам седнАл до барата и почнАл да срка од водата у која се префрлАле слатките мренчИња -крапчиња и разни други риби. Селаните го послушАле и се наредИле околе барата, та се насркАле од „убавата“ и „слатка“ „рибина чорба“.
    avatar
    Robby

    Male Мислења : 7418
    Местолокација : Гевгелија
    Зачленет на : 2009-07-24

    Re: Дијалекти

    Пишување by Robby on Пон 19 Окт 2009, 09:48

    Ane Rockerka напиша:
    Тргнал Пејо еден петок со своите Мариовци на Пазар. Одејќи така патем,
    видел една бара во која имало доста риби, па бидејќи бил петок, не се
    мрсело, решил Пејо да направи ручек со риби. Но барата била длабока и
    рибите не се фаќале да ги испече Пејо, та така почнале сите да јадат
    леб и кромид. Пејо си вели како насебе: -Е, и ова не е право. Гледај
    риби, -јади кромид, -па како да се присети нешто, скокна од местото, ја
    извади лажицата од торбата и им вели на другарите: -Лажиците, бре
    другари! Не гледате колку рибина чорба има пред нас, а ние јадеме леб и
    кромид, -и сам седнал до барата и почнал да срка од водата во која се
    префралале слатките мренчиња -крапчиња и разни други риби. Селаните го
    послушале и се наредиле окулу барата, та се насркале од “убавата” и
    “слатка” “рибина чорба”.

    ај на кочански

    Појдел Пејо едЕн петок со неговите Мариовци на Пазар. Одејќи така успат, видЕл една бара у која имало ногу риби, па оти бил петок, не се мрсЕло, решИл Пејо да напрае ручОк со риби. Ама барата била дл'бОка и рибите не се фаќАле да ги изпече Пејо, та такА почнАле сите да јадат леб и кромИд. Пејо си викал како на него: -Е и овоо нее право. Гледај риби - јадИ кромИд, - па како да му текна нешто, рипна од местото, извади ја лажицата од торбата и им вика на другарите:
    - Лажиците, бре другари! Не гледате колку рибина чорба има пред нас, а ние јадеме леб и кромИд, -и сам седнАл до барата и почнАл да срка од водата у која се префрлАле слатките мренчИња -крапчиња и разни други риби. Селаните го послушАле и се наредИле околе барата, та се насркАле од „убавата“ и „слатка“ „рибина чорба“.

    ај на гевгелиски:

    Утиш`л Пео един питок су негавте Мариофци на пазар. Одејќи успут т`ка, видел една бара уф коа имало ного риби, па оти бил питок, не с` мрсело, решил Пео да направе ручок су риби. Ама барта била длабока и риабте не с`фаќаље да ѓи испече Пео, п` така пучнале сите да јаат леп и крумит. Пео си викал кути на него: -Е и воа не е т`ка. Гледи риби- јади крумит - и кути да му текна нешто, рипна уд местото, а искара л`жицта уд торбата и им викна на другарто:
    - Л`жицте, бре другаре ! Не глејте колко рибина чорба има пред нас, а ние јајме леп и крумит- и сам седнал ду барта и почнал да срке уд воата уф коа са префрлуваље слатките мренчијна, крапчијна и разни други риби. Селанте го послушале и са наредиле околу барта, па с насркале од „убавта“ и „слатка“ „рибина чорба“..... - забегано а ? :)

    Morholt

    Male Мислења : 6617
    Зачленет на : 2008-09-14

    Re: Дијалекти

    Пишување by Morholt on Чет 22 Окт 2009, 03:47

    Доброволец некој да постира текст?
    Ајде немам идеја веќе и кај да барам...
    Бујрум те, првиот го прифаќаме без дилема за „превод“
    avatar
    Robby

    Male Мислења : 7418
    Местолокација : Гевгелија
    Зачленет на : 2009-07-24

    Re: Дијалекти

    Пишување by Robby on Чет 22 Окт 2009, 09:16

    Еве нов текст...

    Останувајќи сам, Жак не ни се движеше и постојано ја набљудуваше таа неподвижна, здробена маса месо... А она возбудување во него, таа ужасна привлечност што го задржуваше тука, созреваше во една неподнослива мисла која извираше од целото негово битие: оној другиот, човекот што за миг го виде со нож во раката, тој се осмелил! Тој другиот ја задоволил својата желба, убил! Ах, да не се биде плашливец, да се задоволи најпосле, да го зариеш ножот! А него таа желба го мачи веќе десет години! Во таа негова треска имаше и презир кон самиот себеси и воодушевување од оној другиот, а особено- потреба да го види тоа, една незгаслива жед да ги засити очите со таа човечка мрша, со таа здробена кукла, со таа мека крпа што остана од човековото суштество по ударот на ножот. Срцето му биеше како да ќе му прсне, а пред глетката на таа трагична смрт неговата желба за убиство се раздразнуваше до страст...

    Емил Зола: извадок од „Човек Ѕвер“
    __________________________________________________________________________________________


    на Гевгелиски:

    Устанувајќи сам, Жак не ни са двиише и само а глејше таа неподвижна, здробана маса месо... А тоа возбудувајне уф него, таа ужасна привлечност шо гу задржавше тука, созреавше уф една неподнослива мисла шо извирше уд целто негаво битие: тоа друѓиут, чувекут шо за мумент гу виде су нош уф р`кта, он са осмељил! Тоа друѓиут а задовољил својта желба, утепал! Ах, да не с`биде плашливец, да с`задоволе после, да гу зарие ножут! А на него таа желба гу м`чче веќе десет гудини! Уф таа нег`ва треска имше и презир кон самиут себе и воодушевувајне уд тоа другиут, а особено- потреба да гу виде тоа, една незгасљива жет да ѓи засите очте ус таа чувечка м`рша, ус таа здробана кукла, ус таа мека крпа шо останала уд чувечкото суштество по ударут на ножут... Срцито му чукше кути мислиш ќи му прсне, а пред глетката на таа трагична смрт негавта желба за убијство са раздразнавше ду стаст...
    avatar
    bloody

    Male Мислења : 8589
    Местолокација : Покрај казан ракија...
    Зачленет на : 2009-02-01

    Re: Дијалекти

    Пишување by bloody on Чет 22 Окт 2009, 21:45

    [quote="emotional`!!"]Еве нов текст...

    Останувајќи сам, Жак не ни се движеше и постојано ја набљудуваше таа неподвижна, здробена маса месо... А она возбудување во него, таа ужасна привлечност што го задржуваше тука, созреваше во една неподнослива мисла која извираше од целото негово битие: оној другиот, човекот што за миг го виде со нож во раката, тој се осмелил! Тој другиот ја задоволил својата желба, убил! Ах, да не се биде плашливец, да се задоволи најпосле, да го зариеш ножот! А него таа желба го мачи веќе десет години! Во таа негова треска имаше и презир кон самиот себеси и воодушевување од оној другиот, а особено- потреба да го види тоа, една незгаслива жед да ги засити очите со таа човечка мрша, со таа здробена кукла, со таа мека крпа што остана од човековото суштество по ударот на ножот. Срцето му биеше како да ќе му прсне, а пред глетката на таа трагична смрт неговата желба за убиство се раздразнуваше до страст...

    Емил Зола: извадок од „Човек Ѕвер“


    На Струмички:

    Устанувајќи сам, Жак не ни се движаше и пустујано ја набљудуваше таа непудвижна,здробна маса месо... А она вузбудувајне у него,таа ужасна привлечност шу го задржувше тук,сузревше у една непуднуслива мисла коо извирше уд цеелто негово битие; оној другио,чувекот шо за миг гу виде с`с нож уф р`ката,он се усмелил! А него таа желба гу мачи беќе 10 гудини! У таа негова треска имше и презир кун самио себеси и удушевувајне уд оној другио,а особено-потреба да гу виде тва,една незгасана жед да ги засите очите с`с таа чувекува мрша,с`с таа здробена кукла,с`с таа мека крпа шо устана уд чувековто суштество пу ударо на ножо.Срцето му биише как да ќе му прсне,а пред глеткта на таа трагична смрт неговта желба за убиство се раздранувше ду страст...
    avatar
    NIghtmare_f
    мистериозна
    мистериозна

    Female Мислења : 849
    Местолокација : Скопје
    Зачленет на : 2009-10-29

    Re: Дијалекти

    Пишување by NIghtmare_f on Чет 29 Окт 2009, 23:25

    бише шубаф дијалект имаш секоја чест
    avatar
    Ane Rockerka

    Female Мислења : 3900
    Местолокација : in the darkness of the night
    Зачленет на : 2008-12-30

    Re: Дијалекти

    Пишување by Ane Rockerka on Пет 30 Окт 2009, 15:59


    Останувајќи сам, Жак не ни се движеше и постојано ја набљудуваше
    таа неподвижна, здробена маса месо... А она возбудување во него, таа
    ужасна привлечност што го задржуваше тука, созреваше во една
    неподнослива мисла која извираше од целото негово битие: оној другиот,
    човекот што за миг го виде со нож во раката, тој се осмелил! Тој
    другиот ја задоволил својата желба, убил! Ах, да не се биде плашливец,
    да се задоволи најпосле, да го зариеш ножот! А него таа желба го мачи
    веќе десет години! Во таа негова треска имаше и презир кон самиот
    себеси и воодушевување од оној другиот, а особено- потреба да го види
    тоа, една незгаслива жед да ги засити очите со таа човечка мрша, со таа
    здробена кукла, со таа мека крпа што остана од човековото суштество по
    ударот на ножот. Срцето му биеше како да ќе му прсне, а пред глетката
    на таа трагична смрт неговата желба за убиство се раздразнуваше до
    страст...


    На кочански

    ОстанувАјќи сам, Жак хи не м'рдаше и постојАно ја гледаше таа неподвижна, смачкана маса месо... А оноо возбудување у него, таа ужасна привлечност шо то задржуваше тука, узреваше у неподнослива мисла шо извираше од целото негово битие: онај другио, човеко шо за миг го видЕ со нож у раката, он се осмелил! Тај другИо ја задоволИл својата желба, убИл! Ах, да не се биде плашлИвец, да не се задоволе најпосле, да го зарИеш ножо! А него таа желба го маче веќе десет годИни! У таа негова треска имаше презир кон самио себе и воодушевување од онај другио, а особено - потреба да го виде тоа, еднА неугалсива жед да ги засИте очите со таа човЕчка мрша, со таа здробена кукла, со таа мека крпа шо остана од човЕковото створење по Ударо на нОжо. Срцето му чукаше како да ќе му прсне,а пред глетката на таа трагична смрт нЕговата желба за убИство се раздрАзнуваше до страст....
    avatar
    balAlajkA
    radio retractor
    radio retractor

    Female Мислења : 20070
    Местолокација : вселена
    Зачленет на : 2008-09-14

    Re: Дијалекти

    Пишување by balAlajkA on Пон 30 Ное 2009, 17:25

    „Седеа во паркот на осамената клупа. Ноќта беше студена и во студ ја претвораше топлината на месецот и ѕвездите. Нивните здивови се претвораа во чад секојпат кога со отворени усни ќе ги испуштеа во просторот. Со врела крв и полно срце чекореше во животот. Таа од секогаш беше осудена да плаќа туѓи сметки покрај сопствените. Но секогаш ги прифаќаше предизвиците кои и ги фрлаше животот и во нив се носеше човечки, затоа што знаеше дека нема причина да се предаде. По незнам кој пат забораваше на минатото и истоштено се прегрнуваше со сегашноста. Студот стегна уште повеќе, завиткани во едно палтенце ја чекаа зората.“

    извор: blog.com.mk


    одамна не сме си ги пробале силите. Бујрум!
    avatar
    Robby

    Male Мислења : 7418
    Местолокација : Гевгелија
    Зачленет на : 2009-07-24

    Re: Дијалекти

    Пишување by Robby on Пон 30 Ное 2009, 20:19

    balAlajkA напиша:„Седеа во паркот на осамената клупа. Ноќта беше студена и во студ ја претвораше топлината на месецот и ѕвездите. Нивните здивови се претвораа во чад секојпат кога со отворени усни ќе ги испуштеа во просторот. Со врела крв и полно срце чекореше во животот. Таа од секогаш беше осудена да плаќа туѓи сметки покрај сопствените. Но секогаш ги прифаќаше предизвиците кои и ги фрлаше животот и во нив се носеше човечки, затоа што знаеше дека нема причина да се предаде. По незнам кој пат забораваше на минатото и истоштено се прегрнуваше со сегашноста. Студот стегна уште повеќе, завиткани во едно палтенце ја чекаа зората.“

    извор: blog.com.mk


    одамна не сме си ги пробале силите. Бујрум!

    На гевгелиски:

    „Сидеа уф паркут н`усаманта клупа. Веч`рта беше ладна и уф стут а претворавше топлинта на месецут и ѕвездите. Нивните здиаве с`претвораваа уф кадеш секуј п`т кога ус утворани усти ќи ѓи испуштаа уф просторут. Су врела крф и п`лно срце чекорше уф животут. Таа уд секуј пт беше усудана да плаќе чужди сметки покрај својте. Ама секуј пт ѓи прифаќше предизвицте шо и ѓи фрлише животут и уф них са носше чувечки, з`тоа шо знајше оти нема причина да с` предаде. Пу не знам кој пт забраавше на минатто и истоштано са гушнуавше уф сегашноста. Студут стегна уште повеќе , замотани уф едно палтенце а чека азорта.“
    avatar
    bloody

    Male Мислења : 8589
    Местолокација : Покрај казан ракија...
    Зачленет на : 2009-02-01

    Re: Дијалекти

    Пишување by bloody on Пон 30 Ное 2009, 21:57

    balAlajkA напиша:„Седеа во паркот на осамената клупа. Ноќта беше студена и во студ ја претвораше топлината на месецот и ѕвездите. Нивните здивови се претвораа во чад секојпат кога со отворени усни ќе ги испуштеа во просторот. Со врела крв и полно срце чекореше во животот. Таа од секогаш беше осудена да плаќа туѓи сметки покрај сопствените. Но секогаш ги прифаќаше предизвиците кои и ги фрлаше животот и во нив се носеше човечки, затоа што знаеше дека нема причина да се предаде. По незнам кој пат забораваше на минатото и истоштено се прегрнуваше со сегашноста. Студот стегна уште повеќе, завиткани во едно палтенце ја чекаа зората.“

    извор: blog.com.mk


    одамна не сме си ги пробале силите. Бујрум!

    Еве бе на струмчки.

    Седее у парко на усамента клупа.Вечерта беше студена и у студ га претварше туплиинта на месецо и ѕвездите.Нимните здивуве се претварааа у димеш секујпат ка с`с отворени усни ќе ги испуштаа у просторо.С`с врела крв и п`но срце одеше у живото.Она од секујпат беше усудена да плаќа друзи сметки пукрај својте.Ама секујпат ги прифајќаше предизвиците кои и ги фрљаше живото и у них се носаше чувечки,затва шо знааше дек нема причиниа да се предаде.По незнам кој пат забраваше на минатто и истоштено се прегрнувше с`с сегашноста.Студо стегна уше повеќе,завиткни у едно палтенце ја чекаа зоорта.
    avatar
    Гостин
    Гостин

    Re: Дијалекти

    Пишување by Гостин on Пон 30 Ное 2009, 23:45

    balAlajkA напиша:„Седеа во паркот на осамената клупа. Ноќта беше студена и во студ ја претвораше топлината на месецот и ѕвездите. Нивните здивови се претвораа во чад секојпат кога со отворени усни ќе ги испуштеа во просторот. Со врела крв и полно срце чекореше во животот. Таа од секогаш беше осудена да плаќа туѓи сметки покрај сопствените. Но секогаш ги прифаќаше предизвиците кои и ги фрлаше животот и во нив се носеше човечки, затоа што знаеше дека нема причина да се предаде. По незнам кој пат забораваше на минатото и истоштено се прегрнуваше со сегашноста. Студот стегна уште повеќе, завиткани во едно палтенце ја чекаа зората.“
    Седеја в парк на осамена клупа. Вечерта беше ладна и в лад ја претвараше топлината на месецот и ѕвездите. Нивните здивој се претвараја в чад стално со отворени усти ко ќе ги испушчеја во просторот. Со жешка крв и полно срце одеше во животот. Таја од стално беше осудена да плашчат чужџи сметки покрај сопствените. Но стално ги прифашчаше предизвиците кој и ги фрљаше животот и во нив се носеше чоечки, зшчо знајше дек немат причина да се предајт. По незнам кој п’т забораваше на минатото и истошчено се прегрнвеше со сегашноста. Ладот стегна ушче појќе, завиткани во едно палто ја чекаја зората.
    вака некако би рекла, шо знам чудно ми е да преведвам
    avatar
    Morticia Addams

    Female Мислења : 2170
    Зачленет на : 2009-10-08

    Re: Дијалекти

    Пишување by Morticia Addams on Вто 01 Дек 2009, 00:38

    Седесва у парк на осамну клупу. Ноќ беше ладна и у лад гу претвараше топлини на месец и ѕвезде. Њини здивови претварасва се у дим увек к’д с’с отворени уста ке ги испуштесва у простор. Она од увек е била осудена да плаќа туѓи сметке покрај сопствени....
    (мрзи ме натамо )
    avatar
    Клеа
    Пирамида
    Пирамида

    Female Мислења : 1683
    Зачленет на : 2009-04-13

    Re: Дијалекти

    Пишување by Клеа on Вто 01 Дек 2009, 10:05

    Morticia Addams,ајде јас ќе го довршам

    „Седесва у пар на осамену клупу.Ноќ беше студена и у студ гу претвараше топлину на месец и ѕвезде.
    Њини здивови се претварасва у дим сваки пут к’д с’с отворени уста ќе испуштав у простор.С’с врелу крв и
    пуно срце идеше у живот.Она од увек беше осудена да плаќа туѓе сметке покрај свои.Али увек ги прифаќаше предизвици кои и ги фрља живот и у њима се носеше човечки,затој што знаеше дека нема рзлог да се предаде.По незнам кој пут забрављаше на прошлост и истоштено се згрќаше с‘с сгшњост.Студ бидна још поголем,замотани у едно палтенце чекасва гу зору„
    avatar
    Ane Rockerka

    Female Мислења : 3900
    Местолокација : in the darkness of the night
    Зачленет на : 2008-12-30

    Re: Дијалекти

    Пишување by Ane Rockerka on Саб 05 Дек 2009, 15:00

    balAlajkA напиша:„Седеа во паркот на осамената клупа. Ноќта беше студена и во студ ја претвораше топлината на месецот и ѕвездите. Нивните здивови се претвораа во чад секојпат кога со отворени усни ќе ги испуштеа во просторот. Со врела крв и полно срце чекореше во животот. Таа од секогаш беше осудена да плаќа туѓи сметки покрај сопствените. Но секогаш ги прифаќаше предизвиците кои и ги фрлаше животот и во нив се носеше човечки, затоа што знаеше дека нема причина да се предаде. По незнам кој пат забораваше на минатото и истоштено се прегрнуваше со сегашноста. Студот стегна уште повеќе, завиткани во едно палтенце ја чекаа зората.“

    Кочански

    Седеа у парко на осАмената клУпа. Ноќта бЕше студЕна и у студ ја претвАраше топлината на мЕсецо и ѕвЕздите. Нивните здивови се претвараа у чад секојпат коо со отвотени усни ќе ги испуштеа у просторо. Со врела крв и пуно срце чекореше у живото. Она од секогаш беше осудена да плаќа туѓи сметки покрај сОпствените. Ама секогаш ги прифаќаше прЕдизвиците кои и ги фрлаше живото и у них се носеше човЕчки, з'тоа шо знаеше дека нема причина да се предАде. По незнАм кој пат забрАваше на минатото и истоштено се прегрнуваше со сегашноста. Студо стегнА још повеќе, умотани у едно палтенце ја чекаа зората.
    avatar
    Dirge
    Грофица.
    Грофица.

    Female Мислења : 5828
    Зачленет на : 2008-09-14

    Re: Дијалекти

    Пишување by Dirge on Вто 08 Дек 2009, 00:30

    balAlajkA напиша:„Седеа во паркот на осамената клупа. Ноќта беше студена и во студ ја претвораше топлината на месецот и ѕвездите. Нивните здивови се претвораа во чад секојпат кога со отворени усни ќе ги испуштеа во просторот. Со врела крв и полно срце чекореше во животот. Таа од секогаш беше осудена да плаќа туѓи сметки покрај сопствените. Но секогаш ги прифаќаше предизвиците кои и ги фрлаше животот и во нив се носеше човечки, затоа што знаеше дека нема причина да се предаде. По незнам кој пат забораваше на минатото и истоштено се прегрнуваше со сегашноста. Студот стегна уште повеќе, завиткани во едно палтенце ја чекаа зората.“

    извор: blog.com.mk
    На скопски...(измените се подвлечени зашто ги има малку)

    Седеа у паркот на осамената клупа.Ноќта беше ладна и у студ ја претвАраше топлината на месецот и ѕвездите. Нивните здивови се
    претвАраа во чад секогаш кога со отворени усни ќе ги испуштеа во
    просторот. Со врела крв и полно срце одеше во животот. Таа од секад беше осудена да плаќа туѓи сметки покрај сопствените. Но
    секогаш ги прифаќаше предизвиците кои и ги фрлаше животот и во нив се
    носеше човечки, зашто знаеше дека нема причина да се предаде. По
    незнам кој пат забораваше на минатото и истоштено се прегрнуваше со
    сегашноста. Студот стегна уште повеќе, завиткани во едно палтенце ја
    чекаа зората.“
    avatar
    PantomimoS

    Female Мислења : 7718
    Зачленет на : 2008-09-24

    Re: Дијалекти

    Пишување by PantomimoS on Вто 08 Дек 2009, 00:35

    Ова е на сегашниот скопски дијалект...Оној, уличен говор, сленг...
    Мислам дека оној правиот скопски дијалект го користат постарите...Нема некои големи разлики од стандардниот македонски јазик, ама сепак си има свои одлики.
    Само што е речиси искоренет.
    avatar
    Dirge
    Грофица.
    Грофица.

    Female Мислења : 5828
    Зачленет на : 2008-09-14

    Re: Дијалекти

    Пишување by Dirge on Вто 08 Дек 2009, 00:49

    Да, и Плус скопскиот денешен е многу индивидуална работа.
    avatar
    balAlajkA
    radio retractor
    radio retractor

    Female Мислења : 20070
    Местолокација : вселена
    Зачленет на : 2008-09-14

    Re: Дијалекти

    Пишување by balAlajkA on Сре 23 Дек 2009, 18:04

    „Слатки беа и заморни тие бессони ноќи. Тој болен седеше во фотелјата. Јас до него. Сонот не смееше да ги допре моите очи. Тој без зборови и без волја, се чинеше, ја почитуваше светоста на ноќното бдеење. Ми беше мошне слатко да седам до него, да го гледам. Веќе две ноќи си се обраќавме на „ти„. Колку поблизок ми стана по тоа! Тој седеше сиот таков кроток, тивок, покорен. Боже, со колкава радост, со колкава веселост би ја презел на себе неговата болест и, ако мојата смрт може да му го врати здравјето, со колкава подготвеност би тргнал кон неа!
    Таа ноќ не бев кај него. Решив да заспијам дома. О, колку расипана, колку подла беше таа ноќ со мојот презирен сон! Лошо спиев, без оглед на тоа што цела недела ја минав без сон. Ме мачеа мислите за него. Ми се прикажуваше како да ме моли, како да ме прекорува. Го видов со очите на душата. Следниот ден наутро поитав и одев накај него како злосторник. Тој, легнат в постела, ме погледна. Ми ја покажа истата ангелска насмевка, со која навикнал да се смее.“

    извадок од „Ноќите на вилата“ Н.В. Гогољ

    Sponsored content

    Re: Дијалекти

    Пишување by Sponsored content


      Сега е точно Пет 15 Дек 2017, 11:15